Χαντάκια, δάση, παραλίες γεμάτες πλαστικά κι αλλά σκουπίδια στο νησί μας

Σε οποίο δρόμο ή χαντάκι κι αν κοιτάξεις, από τον κάμπο μέχρι τα βουνά, κι από τη παράλια μέχρι οποίο λόφο θέλεις θα δει κάνεις μια αποκαρδιωτική εικόνα ενός απέραντου σκουπιδότοπου που έχουμε δημιουργήσει εμείς οι ίδιοι.

Κι εγώ που γραφώ, κι εσύ που διαβάζεις, κι ο γείτονας σου κι ο δικός μου, είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την απαράδεκτη κατάσταση που αντικρίζεις όπου κι αν κοιτάξεις γύρο σου.

Είναι τουλάχιστον ντροπή, και η ευθύνη μας βαρύνει όλους ανεξαίρετος, διότι είναι απαράδεκτο να πετάμε οπού κι αν είμαστε πλαστικά μπουκάλια, άδεια κουτιά από τσιγάρα, πλαστικές σακούλες και κύπελλα χωρίς να σκαφτόμαστε ότι στη ουσία ρυπαίνουμε την ιδία μας την άυλη.

Σε ποιον άραγε θα άρεσε να πηγαίνει κάποιος και να πετάξει στην αυλή ή τον κήπο του άλλου τα σκουπίδια του;

Γιατί εκεί θα μας κακοφανεί ενώ στην άκρη του δρόμου όταν το κάνουμε δεν μας νοιάζει;

Ή μήπως θέλουμε ο καθένας από μας έναν υπηρέτη από πίσω μας να μαζεύει τα σκουπίδια που βαριόμαστε να τα κρατήσουμε για λίγο μέχρι να φτάσουμε σ΄ένα κάδο για να τα ρίξουμε;

Δεν μπορούμε να αντιληφτούμε πως όλα αυτά θα καταλήξουν στη θάλασσα με τις πρώτες βροχές με καταστροφικές συνέπειες;

Κι εκεί εκτός από τη ρύπανση δημιουργούμε και τεράστιο πρόβλημα στη τροφική μας αλυσίδα, καταστρέφοντας και δηλητηριάζοντας την υποθαλάσσια χλωρίδα και πανίδα.

Ας αναλάβουμε λοιπόν τις ευθύνες μας όλοι.